اين يک تشکر - البته نه چندان خشک و خالي - از استاد وحدت است . لطفاً سعي نکنيد - به زور هم که شده - کوچکترين انتقاد و خداي نکرده بي احترامي از آن بيرون بکشيد . براي يک بار هم که شده ، نوشته ي حقير را صاف و ساده بخوانيد . لطفاً !


من امروز از حرکت غيرمنتظره و استادانه ي استاد وحدت ، از خود بي خود شده ، سر در گريبان برده و از دانشگاه فراري شدم . چه ، پياله ي ذهنم گنجايش درسي که امروز گرفتم را نداشت و سرريز شد . تا من باشم ديگر در دکّان پياله فروش ، خسّت به خرج ندهم .
زين پس مرا در صف قيام کنندگان در برابر استاد خواهيد ديد . متشکرم استاد !


ًٌٍُُُِِّْ